45 Kilo Zayıflama, 3 Bölge Toplam 145 cm İncelme Başarısı!


BENİM MUHTEŞEM YOLCULUĞUM! 



Nereden nereye...



Geçen sene bu aylarda sisteme katılmak için cesaretini toplamakla cebelleşen ben şimdi bu muhteşem AİLENİN bir üyesi olarak BAŞARI hikayemi yazmaya çalışıyorum...


Sözlerime nereden başlayacağımı bilemiyorum. Çok da heyecanlıyım aslında ama bir yerden başlayıp, naçizane hikayemle birlikte umutsuzluk içinde benim gibi doğru yolu arayanlara umarım bir ışık, bir umut olurum.


Geçen sene katılmadan önce bana  cesaret veren  “işte bu sende yapabilirsin”  dedirten BAŞARAN kişilerin  hikayelerini okudukça henüz sisteme katılmadan bile sistemin müptelası olmuştum. Sanki sistemin uyuyup sistemle uyanıyordum. Sürekli takip edip okuyordum ve her okuduğum hikayenin ardından elim telefona gidiyor fakat telefonu konuşmadan geri kapatıyordum. “Yarın kesin arayıp konuşacağım” diyordum ama bir türlü o yarınlar gelmiyordu.  Sistemi başarı hikayeleriyle takip etmeye başladığımdan beri tam 9 ay geçti. Kendime ne kadar eziyet edip kandırmışım. Aslında bu sistemin bir üyesi  biri olmak çok zor da değilmiş. Hala nasıl oldu da bir anda cesaret edip hiç düşünmeden, “her ne olursa olsun denemeye değer” deyip numarayı tuşladım anlamıyorum. Sanki çok büyük bir şey yapıyormuş gibi kendimi çok heyecanlı hissediyordum. Alt tarafı numarayı tuşlayıp konuşacaktım ama  sorun o değildi işte... İlk aradığımda   tüm sorularıma içtenlikle ve samimiyetle cevap verildi. Cümlerlerinin birinde "BU KAPIDAN GİRİP KENDİNİ BİZE TESLİM ETTİĞİN AN BAŞARAMAMA   GİBİ BİR DURUM SÖZ KONUSU DEĞİLDİR'' dedi. Bu cümleyle beraber DOĞRU yolda olduğumu  bana lazım olanın birazcık CESARET  ve TAM TESLİMİYET olduğunu anladım. Ben şimdiye kadar diyetisyene ya da akupunktura falan gitmedim çünkü inanmıyordum. Diyet  kelimesi bana çok tersti.  Bedeni bu şekilde beslenerek  frenledik   gerçi o da çok zor oluyordu ya neyse... Peki ya RUHUMUZU, DÜŞÜNCELERİMİZİ ve bakış açılarımızı  neyle besleyecektik ? Bunu bile bile televizyonlarda, internette satışı yapılan kapsüller, bitki çaylarını da çok denedim  ama olmuyordu. Gitti dünyanın parası ama sonuç? Elde var kocaman sıfır! ''Yine kandırıldın kızım'' diyordum, kendime kızıyordum. İnsanlar beni değil, ben kendimi kandırıyordum ve hep kendimi uyutuyordum. Bu şekilde hayat; mutsuz yüzünde mutlu bir maskeyle dolaşıp içinde fırtınalarla savaşarak devam etmiş işte...




Ve sisteme giriş maceram başladı!


Benden başka çevremdeki herkes kilolarımdan memnundu sanki ya da üzülmemem için bana yalan söylüyorlardı. Sonunda  beklediğim mesaj gelmişti. Önümüzdeki hafta içinde   sürecin başlayacağını  bildiren bir mesajdı. O an ki  heyecan, o mutluluk anlatılmaz  şu an yazarken bile aynı heyecanı aynı  mutluğu hissediyorum.


Uzmanımın sıcak, samimi bir ''MERHABA'' demesi ile yolculuğumuza başladık. Her şey umduğumdan daha güzel başlamıştı. Kafamdaki sorulara acabaların ardında el sallayacaktım nitekim öyle oldu. Sürecim başladıktan 15 gün sonra dizimde rahatsızlık oluştu. Doktor bana sporu yasakladı  bıraktım sporu   lavabo ihtiyacımı bile zor karşılıyordum. Dizimi kıvırmadan  bana yatak istirahatı  verdi  bir de geçmezse ameliyat olacağımı söyledi. Çıldırıyordum.  Hep karamsar  düşünmeye  başlamıştım, çok kötüydüm  psikolojik olarak  çevreme bir şey belli etmemeye çalışıyorum ama  içimde fırtınalar kopuyordu. CAN yoldaşım bu kötü günlerimde benim elimi hiç bırakmadı. Ben olmayacak diyordum. ''Olmaması gibi bir durum söz konusu değil.'' diyordu...


Tekrar kontrol için doktora  gittim ama ağrılarım sürekli hat safhadaydı. Sürecim işliyor ve ben hiçbir şey yapamıyordum. Çok kötüydüm sistemden vazgeçmeyi düşündüm. Kaçmak istedim, ben kaçmak istedikçe zihnim beni başaramamak için kandırmaya çalışıyor, ustaca bahaneler ürettikçe ben Sevgi hanım elimden tutuyordu.  Geçen 1 ay bana 1 yıl gibi geliyordu. Sonunda ameliyat olmadan sağlığıma kavuştum. Kortizonlu iğneydi, ilaçtı derken çok şükür üstesinden geldim ama yine de doktor dikkat etmemi söylüyordu. Böylelikle zor günlerimi atlatmış oldum. Sevgi hanım sayesinde badiresiz atlatmaya çalıştık. Canım benim hakkını nasıl öderim bilmiyorum...


Sağlığıma kavuştum ya artık durur muyum yerimde :)

Yatarak geçirdiğim 1  ayı telafi etmem lazımdı, kendime gelmem gerekiyordu.


Ve asıl sürecimiz şimdi başlıyordu...


Uzmanım bana  ödevler vermeye başladı,  Süreç bilincinden bahsetti, o da neydi? Anlam veremiyordum. Zamanla  sürecimiz ilerledikçe “bunlar daha netleşecek” diyordu  ama  ben o an hemen anlamalıymışım  gibi  kendimi yiyip bitiriyordum :)

Benim sürecimde yaşadığım, anlattığım sıkıntılardan sadece bir tanesi bu, zor bir süreç yaşadım ama süreç zor değildi, benim  hayatım  zordu.


Bütün  sıkıntılar sağlık sorunları, kızımın trafik  kazası  geçirmesi, yakımlarımın sağlık sorunları daha şu an sayamadığım bir sürü sorunlar, sıkıntılar sanki benim bu sisteme katılmamı bekliyormuş. İlk başlarda  her sıkıntıda “vazgeçeceğim olmayacak işte, zorlama''  diyordum. Zihnim susmuyor hep yaptığı gibi beni vazgeçirmek istiyordu. En kolayı seçiyordu ama yarattığımız farkındalıklarla her sıkıntı sanki beni daha da güçlendiriyor, hedefe daha sıkı bağlıyordu. Gerçi ben gitmek istesem bile buna  izin var mıydı? HAYIR… Direksiyon bende, hakimiyet  Uzmanımdaydı. O ne derse oydu;  göremediklerimi, yapamadıklarımı bana yaşatabilmesi için. Her sıkıntıda  bana can oldu, beni benimle yaşadı  canım uzmanım benim:)
İşte asıl olması gereken de buydu bence karşındakini kendin gibi yaşayabilmekti...




Sevgi Hanım bana neler öğretti?


Öncelikle her sabahın her yeni doğan günün bizim için var olduğunu ve GÜNEŞİN  bizim için doğduğunu unutmamam gerektiğini aşıladı.


Her sabah hiç bitmek, tükenmek bilmeyen o muhteşem enerjisiyle  yüzünde kocaman gülümseme  ve sevgiyle bana  güzel bir    "Günaydın'' mesajıyla, hayatı her ne olursa olsun  dolu dolu yaşamayı öğretti,


Ayrıca ÖNCE DEĞİŞMEYİ, AN’ın değerini  bilmeyi, KAYBEDERKEN KAZANMAYI,

ZEHİRİN MİKTARDA olduğunu, BESİN DIŞI KAYNAKLARI, RUHUMA, BEDENİME  gereken saygıyı sunmayı ve en önemlisi de KENDİMİ sevmeyi, önce BEN demenin bir BÜTÜN olduğunu, bütünü görerek ANI yaşamayı,

ZİHNEN DEĞİŞİMİ,  doğru bilinçle, keyifle,  ısrarla, azimle, inançla ve sabırla anlatıp öğretti.


Benim sürecimdeki en önemli olgu, yaşadığım tüm sıkıntı ve kötü günlere rağmen RUHSAL  ve  DUYGUSAL iyileşmem  ve ZİHEN VE BEDENEN DEĞİŞMEM oldu.



Beni yeniden İNŞA etti :)



HEDEF bilincini, güveni, istedikten sonra imkansız diye bir şeyin olmadığını, sorunları sorun olarak değil de çözülmesi gereken bir  eylem  olarak görmemi, pozitif  düşünmenin  önemini, neşeyi, huzuru, kaybettiğim  ÖZGÜVENİMİ, RUH ÖZGÜRLÜĞÜNÜ, zihnin kölesi değil efendisi olmayı öğretti bana ve şu an sayamadığım bir sürü güzellikler kattı  hayatıma...


Bana göre; MUTLU İNSAN OLMANIN YOLU ÖNCELİKLE KENDİNİ SEVMEKLE BAŞLIYOR. Sisteme ilk katılırken tek derdim sadece zayıflamaktı. Oysa ki şimdi zayıflamanın çok ötesinde şeyler öğrendim. Geriye dönüp baktığımda  “işte bunları öğrendim” diyebiliyorum artık... '' İnsanoğlu  istedikten sonra   yapamadığı, başaramadığı hiçbir şey yokmuş!''  Bunu daha iyi anlamıştım. Yeter ki  çözümü doğru yerde arayıp doğru adımlarla atabilelim.


Sevgi Hanımın bana verdiği eğitimin hayatıma yansımaları ise, BEN MUTLUYUM, HUZURLUYUM böyle olmam  tabi ki onlara da pozitif olarak yansıyordu. OĞLUMUN iltifatları, KIZIMIN iltifatları beni her geçen gün HEDEFE daha sıkı tutunmamı sağladı. Çocuklarıma ideal bir anne olabilmek bambaşka bir mutluluktu…


Gelelim alışveriş  psikolojimin  değişmesine... Biraz zor oldu ama onu da atlattım sayılır :) Alışveriş yapmak bana işkence gibi gelirdi. Beğendiğim ürünün  fiyatından önce beden tablosuna  bakmak  benim  bütün enerjimi alıp götürürdü.  Ee normal tabi senelerce 48-50 beden giyerken  gün geçtikçe, süreç ilerledikçe 38-40  bedene düşmesi mucize gibi bir şey değil mi? Ama tek değişen bedenim değildi işte en büyük fark buydu…


HAYAT sadece NEFES ALMAK değilmiş, HAYAT kendin için bir şeyler yapabilmekmiş,


HAYAT kendi içinde iç HUZURU yakalayabilmekmiş,


HAYAT aynaya baktığında gözlerindeki ışığı, gücü ve içindeki gerçek güçlü potansiyeli görebilmekmiş,


HAYAT çok geç kalmadan  ipin ucundan  yakalayabilmekmiş ben yakaladım, bu saydıklarımı  bundan sonrada  ipin ucunu hiç bırakmadan hayatıma devam etmeye  çalışacağım…



İNSAN sadece üzgünken ağlamıyormuş, mutluyken de ağlayabiliyormuş. BEN BAŞARMIŞTIM ve BAŞARIM kutlanıyordu. İnanılmaz bir duygu yoğunluğuydu benim  için :)



Hep filmlerdeki gibi bir sihirli değneğim olsun isterdim:) İşin tuhafı o sihirli değneği ilk olarak  kendim için zayıflamam için fit bir vücudum  olması için kullanacağımı düşünürdüm :)  Dünyada bir sürü olumsuzluklar varken  ben  önce  kendim için kullanmayı düşünürdüm oysaki asıl sihirli değnek bu sistemde, sistemin içinde ve insanın kendisindeymiş  bunu anladım. YAŞAMAK, DÜŞÜNMEK  ve HİSSETMEK  yeterliymiş.


Yaşadığım süreçte bu güzel yolculukta iyisiyle kötüsüyle  her geçen günüme uzmanım FARKINDALIK kattık!


Şimdi bize ne kalıyor her haliyle hiç korkmadan tüm cesaretimizle KENDİMİZE olan inancımızla HAYATI sevgiyle kucaklamaktan başka?


İyi ki SİZLERİN arasındayım, iyi ki bu muhteşem  ailenin bir üyesiyim, iyi ki bu yolculuk için kendime de sadece  gidiş bileti almışım ve   hep gidişi olan dönüşü olmayan  bir yolculuğa çıkmışım:)Bence siz tarihe yazılacak kişilerden birisiniz başarılarınızın devamını dilerim.


Sevgili Sevgi Hanıma, dert ortağım,  can yoldaşım, tatlı dillim bu harika yolculukta beni hiçbir zaman yalnız bırakmadın, yargılamadın, eleştirmedin. Bana destek oldun, büyük bir sabır ve anlayışla  bana  OMUZ VERDİN,  ben düştükçe elimden tutup kaldırdın. Gerçek BEN ile tanıştırdın, onca kahrımı çektin. Canım benim sana ne kadar teşekkür etsem az gelir!

 

50 Kiloyu veren danışanımızın Başaran Yazısı...

Ben bu sürece başlamadan önce çok halsiz,  bitkin ve  yorgun bir insandım. Benim kendimden umudum yoktu. Bir odadan diğer odaya gelirken bile nefesim kesilir, beş dakika ayakta duramaz, yol yürüyemez, araba olmadan evden çıkamazdım. Yaşadığım kadar yaşar  “ben bu halde ne kadar daha yaşarım?”  diye düşünürdüm. Daha çok yaşayamam, hemen öleceğim gibi gelirdi.  Çünkü hayat benim için çok zor  ve umutsuzdu. Ama benim  Allahım o kadar büyüktü ki şükürler olsun beni sizlerle  tanıştırdı. 

Bana herkes git bir yerlere başvur televizyonlara yada doktorlara böyle giderse böyle öleceksin derlerdi. Beyim asla izin vermezdi, zaten bende hem utanırdım hem de kendim için birşeyler yapamam diye hep Allahıma yalvarırdım “ Allahım, olduğum memleketimde hiç kimseye rezil olmadan bana bir çare ver” diye beklerdim.  Allahıma şükürler olsun beni duydu. Benim ilk başlarda hiç umudum yoktu, bacım boşver bana hiç kimse hiçbir şey yapamaz diye düşünürdüm...  Siz bana en güzel mutluluğu verdiniz, bana yeniden yaşama sevincini verdiniz. Sevgi Hocam size ne kadar minnettarım bilemezsiniz. Allahım  size uzun  ömürler  versin, allahım sizi ne bu dünyada incitsin nede öbür dünyada incitsin.  Bana bunları  yaşattığınız için bana yardımcı olduğunuz  için sizi Cennet Köşküne koysun.

Bir zamanlar  ” Ben kim Yürüyebilmek kim” der  ve hep ağlardım. 5 dakika ayakta duramaz, yol yürüyemez, otobüse binemem, uçağa hiç binemezdim. Kısacası yürüyemez, koltuklara sığmazdım.  Bir torba bile param olsa bir yerlere gitmek gezmek benim için imkansızdı. Gidemem diye düşünürken  diyorum ya Allahım varken imkansız diye bir şey yok. Allahım beni sizlerle tanıştırdı ve sizler bana yeniden bir hayat verdiniz.

Önceleri bana  çok zor olan herşey artık benim için  kolay çünkü bedenimdeki büyük YÜKLER  kalktı. Artık yürüyebiliyorum ve mutluyum sizin sayesinde. Benim için Umreye gitmek  imkansızdı, bunu  sizin sayenizde başardım. Oralarda her vazifemi çok güzel bir şekilde yaptım. Koşa koşa davaflarımı döndüm ne kadar güzel bir mutluluktu sizlere  anlatamam. Oralar o kadar güzel ve eşşizdi ki ben bu mutluluğu tattım. Bu önce allahımın  sonra sizin sayesinde oldu. Bu kadar güzel bir mutluluğu allahım sizin sayenizde bana yaşattı.. Ne söyleyeceğimi bilemiyorum bu mutluluğu bana yaşattınız allahım sizden razı olsun. Artık yaşamayı seviyorum, hayatı seviyorum, sizi seviyorum kimseye bunlar söylemem ama içimden geldi hayat çok güzel, yaşamayı seviyorum…

Sizlerinlerin sayesinde artık yememenin keyfine vardım. Yememek çok güzel, çok rahat. Eve akşam geliyorum çok mutlu oluyorum. Tüm bunları boş verelim ben yürüyorum, geziyorum en güzeli bu değil mi?

Ben 50 kiloyu aşkın verdim Allahtan daha ne isterim

hoşçakalın…

 

XL BEDENDE S BEDENE DÜŞME HİKAYESİ

Merhabalar


Mesajıma başlarken hepinize sevgi ve selamlarımı gönderiyorum.


Sizlere herşey için çok teşekkür ediyorum.


Sisteminizle ilgili bir internette denk geldim ve söyledikleri çok ilgimi çekti. Hareketli biri olmama rağmen dikkat etmeme rağmen Kilo veremiyordum. Doktorumdan bunu araştırmasını istedim. Çünkü dikkat etmeme rağmen hep aynıydım, biraz fazla yesem hemen kilo alıyordum. Var olan kilo sorunumla 15 senedir uğraşıyordum. İnişler çıkışlar bir sürü doğal yöntemler denedim ama hiç biri KALICI değildi. Tansiyon hastasıydım, bağırsaklarımda problem vardı ve bağırsaklarım bu hastalıktan dolayı tembeldi. Bitki çayları vs. çok şeyler denedim. Yediğim zaman çok rahatsız oluyordum. Sevgi Hocamda Eğitim almaya başladıktan 1 ay sonra yavaş yavaş etkisini görmeye başladım. Sevgi Hocama çok çok teşekkür ediyorum gerçekten çok rahatlatıcı, güven veren konuşmasından dolayı her konuşma anını iple çekiyordum. Rabbime çok şükrediyorum iyi ki bu eğitimi aldım Rabbim karsıma sizleri çıkardı. Kilom kendiliğinden gitti ve de tüm rahatsızlıklarım bitti. Bu süreçte Doktorumun gözetimindeydim beni çok destekledi. Süreçteyken tekrardan araştırma yaptı herşey sağlımda normale dönmüştü, kullandığım ilaçlarıda bırakmıştım. Sizlere teşekkür ediyorum. Allahım sizin sayılarınızı artırsın ki insanlar şu haplara bağlı olmadan yasamayı başarabilsinler. Sağlıklı Yaşamın içinde ve İdeal Bedende nasıl olunabiliyormuş yaşayabilsinler. Burada süreçte yaşadıklarımı kelimelere dökemiyorum yaşanılan Eğitim sürecini ancak süreçten geçenler insanlar bilebilirler. Yaşadığım süreçle birlikte Hayata bakış açım değişti.


Hepinize, samimi ilginize, özellikle Sevgi Hocama çok çok teşekkür ediyorum. Benimle ilgisini hiç bir zaman kesmeyip, daima her halimden haberdar olup her konuda yol göstericiliği için teşekkürler.


Allah sizlerin yolunu açık etsin.


Sevginizi saygınızı daim etsin.

 

42 BEDENDEN 34 BEDENE 

Sevgi Hocama bu süreçteki sonsuz destek, ilgi ve bilgileri için minnettar hissediyorum. Hayatta olmak istedigin, ait oldugun bedende yaşamak kadar güzel bişey yokmuş, tatmayan bilemez. Herkesi bu cesur adımı atmaya ve hayallerini yaşamaya davet ediyorum. Bu sisteme baslamam hayatım için yaptığım en büyük iyilikti. Kendimle bu cesarete sahip olduğum için gurur duyuyorum.

 

46 BEDENDE 34 BEDENE DÜŞME BAŞARISI

Evet oncelikle merhaba benimle tanismak istermisiniz?
Ben kim miyim?
İnannin bende beni yeni taniyorum. Ne oldugu, kimligimi, degerimi, varligimi, kendimi, ozgecmisimi, ozelliklerimi, varligimla butunlesen beni,ben yapan ideal bedenimi,beni ben yapan ozelliklerimi,mucizelerimi gerceklestirecek olan beni bende yeni tanıyorum.
Ben kendime hic bir sey yapmayan ama mutlu olmak isteyen, umutlarin tek tek vazgecisleri olandım. Yarin varmiydi benim için sadece savruluyormuydum? İdeal beden peki neydi? nasil gercegi benim olan beni ogrenebilirdim? neyi niye gizliyordum hayatimdan hayellerimden? yarinlarimdan? ben kimdim? asil istedigim neydi? gecmisim nasildi? zayiflamak isteyen ama zayiflamak adina gercekten gercek anlamda ne oldugunu bilmeyen bendim sadece. Bedenimi sevmiyor,  kendi degerini deger olarak gormeyendim. Ben beni tamamen hayatimdan cikarmistim. Ben yokla var arasi kendini daha ne istedigini degerini sevmeyi sevilmeye layik olmayan, yasiyor ama bos yasiyor ama hoyratca evet evet hic abartmadan anlatiyorum baskalarina sevgi sunuyor kendimi esirgiyordum sevgiden. Baskalarina deger veriyor ama kendime sen hak etmiyorsun diyordum bu degeri. Nefesime hayatima sinirlar koyuyordum.
Gercekte ben kimdim? neydim? ne istiyordum? Kendimi aramak bulmak coooooook zaman aldi taki sevgi hanim hayatima giresiye kadar. Var olmama varligimi degerimi beni ben yapam butun yasam hucrelerime tek tek degerimi bildirip yasatana kadar.
Artık umudun var, nereye savrulacagımı  beklemden umutlarım var benim.Varligim degerim guzelligim ozel olan ideal bedenim var  benim.Sevincim mutlugum saglikla olan nefesim var benim. Tüm bunlarla bütünleşen bir hayatım var artık benim. Artık hayellerim var benim, hedeflerim  var benim, hayatta yaşayabilecegim sonsuz gücüm ve sonsuz olasılıklarım var benim. Yasadigimi bilmek en dogal hakkim. İdeal bedenime, guzelligime, nefesime, harekete, mutlugumu, umutlarima, gelecegemi hayellerime hedeflerime yasamak varken her şeyi yok saymak kendini yok saymak niye? Evrense gercek olan evet benim sadece ve  o ve ben o evrenin icindeyim. Ozgurce gulumseyebiliyorum artık. Umutsuzluk yari yolda kaldi artık  yarinlar bugunume isik tutuyor, butun kainati bana benim icin hareket ve sevgide nefeste butunlesiyor. Hedeflerim var benim. Evren bana hizmet etmekte 0 cekim yasasi hareket etmekte, hayellim bir bir  gerceklesmekte.
Bana yasamayi, nefes aldigimi bilmeyi ve beni ben yapan deniz beye ve sevgi hanima sonsuz sukran ve sevgilerimi sunuyorum. Sevgi hanımla çalışanlar çok şanslı cunku cok guzel, özel olan sevgi dolu gercegi butunlukle gosteren, yasatan ve hissettiren. Bence sevgi hanim cok degerli kimi taniyorsan heryere her keze sevgi hanimi tanistirdim. Cunki ben onunla yasamayi, var olmayi, dogru sozcuk dogru kelime ve gercekte mutlu olmayi öğrendim. Sevdim sizi sevgi hanim. Ozel insansiniz ve cok degerlisiniz ve iyiki varsiniz.
Ve ben artık UYANDIM. Var olan herşeyle yaşamak istiyorum. 
Bunun için teşekkürler Sevgi Hanım.